Máis información en http://redavesmarinas.blogspot.com/
Aquí un pequeno feixe de fotos do noso lugar de observación o Cabo Prior (Ferrol, A Coruña).
Pasabamos polo lugar, baixo a súa venta, nunha caminata polas terras do Courel. De súpeto, da fiestra aberta para airear a sala, xurdíu a súa figura rexa, ergueita na súa curvatura da vida, e saudounos. Máis, louvou a oportunidade de falar con alguén, de falarnos, de contarnos quen a atendía, que facía, como pasaba o día, como pasaban os días.
Adeus, descoñecida solitaria.
A lagoa, varios centos de cercetas na auga, unhas pacas de herba no prado segado e unha mañana espléndida de domingo. Que máis se pode pedir?
O día invirte os papeis e a linterna recibe a luz do pai Sol; a noite voltaralle ao faro o protagonismo rachando as tebras coa súa lun escincilante.
O día é curto, hai que aproveitar cada minuto para alimentarse.
Como resisteu o inverno con esas alas a cachos?.
Unha raiola de sol descubreu esta Vanessa atalanta no contorno da lagoa de Doniños coas ás moi danadas.
Esta especie é unha das últimas en voar no inverno, pero este exemplar probablemente tería moitos avatares que contar.
Mans dilixentes estibaron a leña para un forno de panadería.
Os labores pódense facer de mil maneiras, a vista agradece cando o resultado do cotián ten beleza.
Autopista, o mar. Os buques van facendo rutas invisibles por sendas compartidas cos arroases, as gaivotas e as nubes. Estas, hoxe, descargan lonxe a chuvia, quizá sobre outro buque.
Superficie?, baleiro? masa? O ollo (a mente) permite abstraer -enganar- a realidade buscando formas que, están?
| De Pena Roiba |
09:30 da mañán do nove de xaneiro. Censo de RAM (paso de aves mariñas) dende o Cabo Prior. Todos os montes por riba dos 300 metros aparecen nevados tras a rasa mariña de Punta Frouxeira. Mentres, mascatos e gaivotas ascenden entre as nubes como non sabendo ben a é posible ir un día como hoxe.
Indo e vindo, coming and ending, os círculos que están aí.
Unha 'posta de lúa' sobre o faro de Cabo Prior. 5 de setembro 2009